| تبليغات | X |
|
خواستم برایت مرثیه ای بلند بنویسم اما بغضم ترکید و نتوانستم
تو كه تويي پي نوشت :
به مادرم زنگ می زنم و می پرسم : "مادر به کی رأي مي دي ؟!"
سلام شازده! پی نوشت :
رادیو اسامی شهدای جنگ رو که اعلام می کرد ، مادر با هربار شیدن نام "محمد . . . " صلوات مي فرستاد !
می گفت : پي نوشت :
وقتی این سمفونی را شنیدی و بعدش دلتنگ نشدی ، بدان كه یک جای کارت می لنگد !
از پشت نرده های ایوان خانه خم شدی و سکه زرد رنگ پنج تومانی را که از مادر گرفته بودی به من دادی و گفتی :
حرف مفت است اگر بگویم "انسان" هنوز هم "انسان" باقی مانده است !
پی نوشت :
در عجبم از مردمانی که شامگاهان به ساختن "خاطرات ممنوعه" مشغولند و صبحگاهان به انکار آن !
پی نوشت :
بوی عیدی پی نوشت :
دلم مي خواهداین نوشته را خالی از هر گونه تفکر و تعمق و هزار کوفت و زهر مار دیگری بنویسم که این روزها یاد گرفته ام به آن ببندم ! پی نوشت :
: پی نوشت :
ببخشید که ساز ِ من ، ناکوک است پي نوشت :
شرمگینم پي نوشت : همه ی ما به گونه ای خطرناک تبدیل شده ایم !
تو را نشناختیم پی نوشت :
می دانم که صبرت زیاد است ، پس تحملمان کن !
کیش و مات ! پی نوشت :
ما آدمها شورش را در آورده ايم ! انسان ؟ جامعه ؟ انقلاب ؟ سياست ؟ اقتصاد ؟ اخلاق ؟ دين ؟ وجدان ؟ غيرت ؟ فرهنگ ؟ تمدن ؟ ايران ؟ امروز سراغ هريك از اينها كه بروي تلي از خاك ِ فراموشي بر روي آن مي بيني ، ما آدمها همه ي اينها را بايگاني كرده ايم ؛ دانسته يا ندانسته ! اصلا چه فرقي مي كند ؟! درد اينجاست كه ما آدمها همه ي اينها را مي دانيم ! اما چه مي توان كرد كه ما خودمان را هم بايگاني كرده ايم ! امان از جامعه اي كه با همه ي ابعاد پوشالي اش ، منفعلانه و مضمحلانه به ناكجاآباد مي رود 0 با حاكمان و صاحبان ِاين برهه حرفي نيست كه هيزم ِ اين آتش را خود ِما آدمها فراهم كرده ايم تا از طنز ِروزگار، امروزخودمان هيزم ِ اين آتش باشيم ! . . . پی نوشت : " شازده ي شرقي " از امروز بايگاني مي شود ! باورش براي من هم سخت است تنها مي توانم بگويم ديگر در دلم نغمه و آهنگي نيست ، دردي كه جامعه را هم به آن مبتلا مي بينم ؛ نخواستم شازده ي شرقي هم آلوده ي همان سرنوشتي شود كه جامعه به آن دچار است 0 جامعه اي كه برايم ديگر " هيچ " هم ندارد ! بدرود
هم مرگ بر جهان شما نيز بگذرد / هم رونق زمان شما نيز بگذرد ای تيغ تان چو نيزه برای ستم دراز / اين تيزی ِ سنان شما نيز بگذرد اين نوبت از کسان به شما ناکسان رسيد/ نوبت ز ناکسان شما نيز بگذرد بيش از دو روز نبود ازآن ِدگر کسان / بعد از دو روز از آن ِشما نيز بگذرد ای تو رمه سپرده به چوپان ِگرگ طبع / اين گرگی ی شبان شما نيز بگذرد باد خزان نکبت ايام ناگهان / بر باغ و بوستان شما نيز بگذرد بر تير جورتان ز تحمل سپر کنيم / تا سختی ی کمان شما نيز بگذرد ای مفتخر به طالع مسعود خويشتن/ تاثير اختران شما نيز بگذرد اين بوم محنت از پی آن تا کند خراب / بر دولت آشيان شما نيز بگذرد چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد / بيداد ظالمان شما نيز بگذرد آن کس که اسب داشت، غبارش فرو نشست / گرد سم خران شما نيز بگذرد در مملکت، چو غرش شيران گذشت و رفت / اين عوعوی سگان شما نيز بگذرد پی نوشت :
امروز نامت را هم که نجوا کنند ، مرثيه ايست براي گريستن پي نوشت :
گه را که لای زرورق می کشند استفراغ . . . پي نوشت : امروز اتفاقي متني را خواندم كه مرا به ياد تو انداخت تويي كه ده سال از بهترين سالهاي عمرم به پيوند دوستي ِ با تو آلوده ست گه ! كه هرچه بيشتر شكافته شوي ، فضا را به بوي تعفن آغشته تر مي كني 0
و در این روزگار ِحبس و حذف و بهانه
سرخی رویت را به چه پندارم ؟
"تو خیلی توئی ! خسته نمی شوی ؟!"
پی نوشت :
سنگی برداشت و بر پیشانی ِ سنگي كوه كوبيد پي نوشت :
نمای ساختمان قدیمی جلوی اداره را با لایه ای از شیشه های رفلکس می پوشانند پی نوشت :
وقتی می بینمت دلم می گیرد
نشونی شو بعد از کلی این ور و اون ور رفتن گیر آوردم پی نوشت :
شروع ، برایم همواره دغدغه آفرین بوده است ۰ چگونگی آغاز ، گذر از پیچ وخم های پرازدحام ذهن ،داغی فکر ،مکث های ممتد تردید و اضطراب ، شاید ، اما ،اگر و ... همه و همه "شروع" را برایم دغدغه آفرین کرده است !
|
About
متولد اردیبهشت 1360
خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 Links
روزنوشتهاي عباسمعروفي
کافه داستان |
