مدتی است که آزادی "بوبن" و پوچی "سارتر" ذهنم را به تلاطمی فلسفی مبتلا ساخته که جستن از آن برایم دشوار است !
"فقدان" را دستمایه ی تلفیق این دو قرار می دهم تا همواره به این بیاندیشم که :
" نهان ز چشم جهانی ز بس که پیدایی "